Po co?

Walczymy o nasze prawa, wyrabiamy opinię, chcemy być pierwsi, najlepsi. Nie potrafimy pogodzić się z przegraną. Usiłujemy stać się boscy w swoim człowieczeństwie. Pytam się, w jakimże celu? Kohelet miał rację pisząc o życiu jako marności. Marność nad marnościami, wszystko marność. I tak będziemy rozkładać się na cmentarzu pod marmurową, daj Bóg, płytą nagrobkową. Odejmując cwaniaków, co to chcą swe prochy utopić w morzu czy oceanie.

skomentuj (1)